Blijven spelen / Jona Bevelander
Afgelopen jaar heb ik een tienluik geschilderd met als overkoepelend thema ‘blijven spelen’. Op negen doeken zie je een figuurtje in een natuurlijke omgeving uiting geven aan een haalbare actie: luisteren naar de vogels, in de regen durven staan, proeven van het water uit een beekje. Dit omdat iedereen in zijn of haar leven met gekkigheden te maken heeft die ons bezighouden: een verslaving, een stoornis, een probleem waar je mee moet dealen in het leven. Maar de oorsprong van die gekkigheden is misschien juist iets om te omarmen, te koesteren en om te zetten in iets positiefs, iets haalbaars zoals luisteren, durven of proeven.
Kleur bekennen, voor jezelf, en misschien daarna ook aan anderen. Het laatste doek van het tienluik is bewust leeg. Dat heeft als titel 'blijven leven'. Hoe ziet de kijker dit zelf? Met welke eenvoudige, haalbare actie kun je 'blijven leven' verbeelden? Op welke manier bekent de kijker kleur? De kijker mag dit zelf op het doek tekenen of schrijven.
Jona Bevelander
Mijn naam is Jona Bevelander en ik woon in Dordrecht. Drie dagen per week werk ik als kunstdocent op een middelbare school. De andere 2 dagen van de werkweek, ben ik als kunstenaar bezig en maak ik voornamelijk schilderijen. Naast het schilderen, teken ik, schrijf ik, maak ik muziek, creëer ik graag. In die verschillende disciplines ben ik altijd bezig om de werkelijkheid op een toegankelijke manier weer te geven. Met de gedachte dat alles in het leven imperfect is, een keerzijde heeft of onderhevig is aan gedoe wil ik daarbinnen het positieve benadrukken.
